Mulago Hospital

Ante-natal clinic

De eerste twee weken werken we  op de ‘ante-natal clinic’ in Old Mulago Hospital. Hier komen dagelijks ongeveer 150 zwangere vrouwen naartoe om zich te laten onderzoeken. Ze moeten verschillende posten afleggen en uiteindelijk komen ze dan bij ons, in één van de onderzoekskamers, terecht. Wij onderzoeken met onze handen hoe het kindje ligt, of het genoeg groeit in de buik en we luisteren naar het hartje. Hier gebruiken ze daar een gek dingetje voor, een foetoscoop. Er zijn er maar een paar voor verschillende kamers en alle vroedvrouwen vechten voor de beste foetoscoop. 

Er zijn heel veel vroedvrouwen maar we zien er bijna nooit eentje. Er zijn verschillende 2 soorten verpleegsters/vroedvrouwen  in Uganda. De ‘diploma’s’.  Zij dragen blauwe kleedjes en we noemen ze ‘smurfen’. Je hebt ook de ‘graduates’, dat zijn hoger geplaatste vroedvrouwen en zij dragen witte kleedjes. Ze zijn allemaal heel vriendelijk en zijn blij dat we er zijn haha. Ze denken altijd dat we dokters zijn en vragen raad. Ze laten ons dus altijd alleen met de zwangere vrouwen, hoewel de meeste maar een klein beetje Engels kunnen. We kennen wel enkele woordjes Luganda, maar vaak moeten we dingen uitbeelden. Haha. We moeten maar zelf kunnen afleiden of ze een blaasontsteking hebben of één of andere infectie. We mogen dan ook zelf medicatie voorschrijven. In België is dit absoluut niet zo dus hebben we maar goed opgezocht welke medicatie waarvoor dient. Zo kwamen we erop uit dat ze bij elke vrouw wel medicatie voorschrijven die best niet wordt gegeven tijdens de zwangerschap. Maar daar geloven ze precies niet in.

Als we iets abnormaal vinden, halen we er wel een ‘sister’ bij. Vandaag hebben we bijvoorbeeld een tweelingzwangerschap ontdekt. De sister zegt dan of we ze moeten doorsturen naar New Mulago Hospital. Dat is de afdeling voor hoog-risicozwangerschappen en die wordt heel erg gevreesd. Vrouwen beginnen prompt te wenen als ze horen dat er iets mis is.

Ook qua hygiëne is het er niet opperbest in de ante-natal clinic. In de verste verte geen enkele pompbak met zeep te bespeuren. Bij een vaginaal onderzoek, dat normaal steriel gebeurt, doen ze wel steriele handschoenen aan. Maar toen we om ontsmetting vroegen, hadden ze alleen maar water uit een vies kraantje, in een vieze kan.

We dachten dat de zwangeren zich misschien niet door ons zouden willen laten onderzoeken. Ze zijn altijd heel verlegen en durven ons niet goed aan te kijken. De sisters doen sowieso niet zo vriendelijk tegen de vrouwen en lachen hun soms uit als ze klagen over pijn. Ze zijn dan heel verrast als wij vriendelijk zijn en hun begroeten, want dat is ook te veel gevraagd.

Een smurf vertelde ons dat de vrouwen geloven dat als wij, Bazungu*, hun buik aanraken, het geluk brengt. Sommige vrouwen geloven zelf dat ze een blank kindje zullen krijgen. Sister Sophie heeft gisteren een ring gekregen van een vrouw. Ze durfde het niet goed aannemen, maar ook niet weigeren. James, een dokter-student, zei dat het een cadeautje was, een teken van vriendschap.

Als het heel druk is op de dienst, dan kibbelen de vrouwen over wie eerst de onderzoekskamer binnenmag. Ze steken elkaar voorbij en wringen zich al in dat kleine kamertje als we nog een vrouw aan het onderzoeken zijn.

Vandaag hebben we stiekem wat foto’s getrokken van onze onderzoekskamer. Ze hebben het namelijk niet zo graag dat er foto's getrokken worden want ze schamen zich een beetje over de toestand. Het was wel een beetje grappig! :)

*Muzungu: blanke, Bazungu: blanken