Ugandans

How are you?

De Ugandezen in de kleine dorpen zijn altijd heel verbaasd om ons te zien. We zijn 'Muzungu's'. Ze wuiven als we voorbij komen en de kindjes komen op ons afgelopen. Hoewel ze wel blij zijn als we terugwuiven, zijn ze bang van ons. Sommige kleine kindjes beginnen zelfs te wenen als we te dichtbij komen.

In ons dorpje Kazzo is het één en al chaos. Iedereen kan er zomaar een winkeltje starten en overal rijden auto's, busjes, fietsen en boda-boda's. Het is hier echt heel druk. 't Ziet er zwart van het volk haha.

Je hebt hier heel veel mensen, in alle soorten en maten. Er zijn mensen die heel traditioneel gekleed zijn, terwijl anderen heel westers willen zijn. Hoe arm de meeste mensen ook zijn, toch hebben ze bijna allemaal een chique gsm en gouden horloges. Ze zijn constant aan het bellen met hun 'free airtime'. Ook alle godsdiensten leven hier door elkaar. Vanmorgen om 5u30 werden we doodleuk wakkergepreekt door de plaatselijke muezzin. Om 6u00 moest dat nog een keer gebeuren.

In diezelfde ochtenddrukte lopen ook kindjes in uniform. Bijna alle kindjes hier gaan naar school en leren al van heel jong Engels praten. Zo kan ons buurjongetje Pias van 2 jaar oud al een paar woordjes zeggen.

Als je iemand nieuw tegenkomt, zegt ie altijd 'How are you?', 'You are most welcome'. Ze willen allemaal graag iets tegen ons zeggen. Ook de boda-boda-mannen willen maar al te graag een ritje met ons maken. haha.

Morgen zijn we er weer, met meer weer.